Audyt opinii drugim modelem — po co druga para oczu, która nie jest człowiekiem

Projekt opinii przygotowany przez jeden model nie trafia od razu do człowieka do podpisu. Najpierw przechodzi przez niezależną kontrolę drugiego modelu — druga para oczu, która nie zna kontekstu pierwszej rozmowy i nie ma powodu, żeby bronić jej ustaleń.

Druga para oczu, inny model

Audytujący model dostaje projekt opinii razem z konkretnymi fragmentami źródłowymi, na które ten projekt się powołuje. Ocena nie jest ogólnym wrażeniem — to konkretne zarzuty przypisane do konkretnych fragmentów tekstu, sprawdzalne jeden po drugim.

Autor ma prawo się nie zgodzić

Model, który napisał pierwszy projekt, może odrzucić zarzut audytora, jeśli uzasadni dlaczego. Odrzucony zarzut zostawia dany fragment bez zmian, a sam sprzeciw — razem z uzasadnieniem — trafia do notatki wewnętrznej dołączanej do sprawy. Nic nie znika po cichu; każda decyzja, także decyzja o nieprzyjęciu zarzutu, jest widoczna dla człowieka, który później czyta całość.

Granice rundy

Proces ma ustaloną liczbę rund korekty, nie jest otwartą wymianą zdań bez końca. To świadomy wybór — po którymś momencie kolejna runda przestaje poprawiać jakość, a zaczyna tylko wydłużać czas.

To wciąż chmura, i mówimy to wprost

Zarówno projekt, jak i jego audyt przechodzą przez model działający w chmurze, na tym samym pseudonimizowanym materiale, przez tę samą kontrolowaną bramkę wysyłki. To nie jest osobny, mniej pilnowany kanał — to ten sam proces, uruchomiony dwa razy z dwóch niezależnych perspektyw.

Zobacz pełny proces agenta opinii →