Twierdzenie bez pokrycia w aktach: dlaczego lepiej je odrzucić niż naprawić

Zdarza się, że projekt opinii zawiera zdanie, którego nie potwierdza żaden fragment materiału źródłowego — odwołanie do nieistniejącego fragmentu, zmyślony cytat, powołanie się na przepis spoza zatwierdzonych baz. Pytanie brzmi, co z takim zdaniem zrobić.

Odrzucić, nie naprawić

Takie twierdzenie jest odrzucane w całości, nie poprawiane tak, żeby brzmiało bardziej wiarygodnie. Powód jest prosty: „naprawa” niepopartego zdania ryzykuje wyprodukowanie zdania bardziej gładkiego, ale wciąż niepopartego. Odrzucenie zmusza do sięgnięcia po prawdziwe źródło, zamiast maskowania problemu lepszym stylem.

Liczone, nie ukrywane

Odrzucone twierdzenia są liczone i pokazywane człowiekowi jako konkretna liczba, nigdy nie znikają bez śladu. Dzięki temu osoba weryfikująca projekt wie dokładnie, ile razy system musiał coś wyciąć — nie tylko to, co finalnie zostało.

To nie jest porada prawna

Warto to powiedzieć wprost: to zabezpieczenie techniczne działa na cytowaniach pochodzących z wcześniej zatwierdzonych baz prawa, nie jest to własna opinia prawna systemu. Ocena, czy dane powołanie się na przepis jest trafne merytorycznie, zawsze należy do biegłego, adwokata lub radcy czytającego projekt — flaga systemu to punkt wyjścia do własnej weryfikacji, nie gotowy wniosek prawny.

Dlaczego to podejście jest bezpieczniejsze

System, który zawsze próbuje „coś zaproponować” zamiast przyznać, że materiał nie daje podstaw do danego zdania, prędzej czy później wyprodukuje twierdzenie brzmiące przekonująco, a nieprawdziwe. Odrzucenie jest mniej wygodne, ale trudniejsze do przeoczenia niż gładko sformułowany błąd.

Zobacz, jak działa kontrola jakości w agencie opinii →